დავჭამოთ ერთმანეთი, ბევრნი ვართ რაღაც…

ერთხელ გადი, გვერდზე გაიწიე და შემოგვხედე! ვირევით ვირევით ბუზებივით, ყველას საქმიანი სახე გვაქვს და იმას ვაშუქებთ გამომეტყველებით, რომ მარტო ჩვენ ვართ და დანარჩენები მოცლილები არიან! მხოლოდ ჩვენ უნდა მივაღწიოთ საწადელს, იმიტომ რომ გვეკუთვნის, რა აზრი აქვს საიდან?!
მერე რა რომ შენ უკვე საათია ამ რიგში დგეხარ მშვიდად? ჩემი ჯერია მაინც, შენ რომ გეჩქარებოდეს აქ არ იდგებოდი. ამიტომ დაუთმე მოხუცს, ქალს, ყველას დაუთმე! მეც დამითმე იმიტომ რომ მე მეჩქარება, დაღლილი ვარ შენ კი მშვიდად ხარ, ამიტომ იდექი და იყავი. (more…)

%d bloggers like this: