ინტერვიუ

დავსვი და დიკტოფონი ჩავრთე. ხმა არ ამომიღია…
,,ძირითადად ადამიანების მოქმედება ხომ მათი მოთხოვნებიდან გამოდინარეობს, ამიტომაც შეიძლება ყველაფრის დასაწყისად ჩავთვალოთ ეს ჯადოსნური ,,მინდა!’’
სწორედაც რომ მინდა ახლა ლაპარაკი! უბრალო მშვიდი დიალოგი მინდა ადამიანთან. ეს ძალიან მჭირდება, იმდენად, რომ ბოლო პერიოდში საკუთარ თავის შეცნობის გადაულახავ ბარიერადაც მექცა. იმდენად საჭიროა ეს დიალოგი, რამდენადაც ყოველ დღე რამდენიმე კილოკალორია ორგანიზმისთვის…
საქმის სერიოზულობა ალბათ მხოლოდ სიტყვების ფასის დონეზე დადის ჩემს ტვინამდეც, თორემ სხვანაირად აფორიაქდებოდა გონება და აიყოლიებდა ხორცისგან შემდგარ იარაღსაც ტანის სახით, აქედან კი ალბათ გამოვიდოდა რაღაც… რეალურად ის ისევ ჩუმად მიკუნჭულა ნაცემი და მისუსტებული სველ კუთხეში. მხოლოდ თავისთვის შოკირეულ რეჟიმში იმეორებს ოცნებას იმ უტოპიაზე, რომლისაც გონების რეალურ დროში მუშაობის დროს საერთოდ აღარ სჯერა თვითონაც. (more…)

Advertisements

მეორე მე და მე

სავსე მთვარე კარგად ანათებდა ირგვლივ ყველაფერს. მის მაისურზე დატანილი ნახატის ფერების გარჩევაც კი შეიძლებოდა, რის ნაკლებობასაც აშკარად არ განიცდიდა ეს ნაჭერი…
გაჩერდა. მოწყვეტით მოეშვა მუხლებში და იქვე გრილ ბალახზე მიჯდა. გონებამ რეალური უკუაგდო და ერთი წლით უკან გადაახვია მიმოფანტული კადრები.
აი, დგას ქუჩის კუთხეში, გვიანია. თითებს შორის ატრიალებს სიგერეტის ღერს და ცალი ფეხით მიყუდებულა ხეზე, ღამის სუსხს არ იმჩნევს. ადამიანი დალანდა ცუდად განათებული ლამპიონების შუქზე. თანდათან უახლოვდებოდა ძლივს შესამჩნევი ბარბაცით ახალგაზრდა. საკმაო მანძილზე მოახლოვებული შეძლო დაეთვალიერებინა. თავისუფალ სტილში ჩაცმულს, პერანგი ქამრის ზემოდან გადმოეფინა, ხელები ჯიბეებში ჩაეწყო და ტუჩების კუთხეში მოქცეულ სიგარეტს მშვიდად, თუმცა ხარბად ექაჩებოდა. ოდნავ გაღიმებული სახე წამოწითლებული ჰქონდა და თვალები საოცრად უბრწყინავდა. ხო, ასეთი ამოიცნო საკუთარი თავი! შეხვედრას არ ელოდა, მოუსვენრობა დაეტყო. ხეზე მიყუდებული ფეხი ძირს დაუშვა და დატანჯული სიგარეტის ღერი მოუკიდებლად პირში გაიქანა. (more…)

რა სასაცილოდ გეძინა გუბეში გახსოვს?! :)

არაფერი ჯობია დილაადრიან (რაღა დროს დილაა, მაგრამ მაინც…) მეგობართან გულითად საუბარს! ოღონდ ისეთს, მხიარულს, როცა პრობლემები გვერდძე გადაგაქ, ივიწყებ და მხოლოდ დადებითი ენერგია მოდის, დიალოგის საერთო თემა, ლამაზი მომენტების გახსენება და ხუმრობაა!

ეს ყველაფერი ალბათ მილიონჯერ გაქვთ უკვე მონაყოლი და გაგონილიც! ძალიან მკაფიოდ გახსოვთ თავს დატყდარი სასცილო ისტორია, მაგრამ მაინც იხსენებთ თავიდან. გარეშე თვალმა შეიძლება ამრეზითაც კი შემოგხედოთ, მერამდენედ ღადაობენ ამ ხუმრობაზეო, მაგრამ თქვენ მაინც გეცინებათ, იმიტომ რომ ეს თქვენი ხუმრობაა. სამეგობროს ხუმრობა, რომელიც ალბათ 20 წლის მერე საერთოდ აღარ იქნება მოდაში და შეიძლება დავიწყებასაც მიეცეს, მაგრამ თუ ერთ-ერთს მაინც გაახსენდება, ისევ ისეთივე მხიარულებას გამოიწვევს თქვენს გულებში. (more…)

%d bloggers like this: