“ხელოვნურ საფარზე თამაში პრეზერვატივით სექსს ჰგავს”

ეს სიტყვები შოთა არველაძეს ეკუთვნის. ,,ალკმაარში” მისი მოღვაწეობის პერიოდში სტადიონის ბუნებრივი საფარის ხელოვნურით შეცვლის თაობაზე ჩატარებულ გამოკითხვას რომ პასუხობდა…
ზოგადად, ყოველი წაკითხული წიგნის გარჩევის (მითუმეტეს საჯაროდ) მომხრე არასოდეს ვყოფილვარ, მაგრამ გადავწყვიტე გამონაკლისი დავუშვა. გარჩევა ცოტა ხმამაღალი ნათქვამიც კი გამომდის და ალბათ უფრო უპრიანი იქნებოდა, წაკითხულის მერე ემოციებად მომენათლა ეს ყველაფერი. უფრო მარტივია…
გუშინ დაბადების დღე მქონდა. დათო ტურაშვილის ბოლო წიგნი – ,,მე რომ ფეხბურთელი ვიყო” მაჩუქეს. ნამდვილი მიზანში გარტყმა იყო. მის ადგილზე მეც ამას ვაჩუქებდი ჩემ თავს, რადგან ეს ავტორი სულ ყველაზე მარტივად რომ ვთქვა, მაგრად მხიბლავს.
რამდენჯერმე კამათი მქონდა და გურამ დოჩანაშვილთან შემიდარეს. თუმცა, ჩემი აზრით, ეს იგივეა რომ SUBARU impreza თუნდაც mercedes-ს შევადაროთ  lancer EVOLUTION –ის ნაცვლად. სუბიექტურად ვთვლი რომ თავის ჟანრში ერთ-ერთი საუკეთესოა. ვერ ვკაიფობ წიგნებზე რომელთა გაგებას განსაკუთრებული ხასიათი, განწყობა, დრო ესაჭიროება და ძნელია. ანდა ბუნებისა და ჩაცმულობის ერთგვერდიანი აღწერილობებითაა გატენილი. ტურიკა (გავკადნიერდები და ასე მოვიხსენიებ) უბრალოდ მარტივად წერს და ბევრს ამბობს. წარმომიდგენია რა ინფორმაცია იქნებოდა მის წიგნში, ორჰან ფამუქის თუნდაც ,,თოვლი”-ს ხელა რომ დაეწერა. იქნებ აპირებს კიდეც, თუ საშუალება მომეცემა, ვკითხავ. (more…)

%d bloggers like this: