წერილი ან/და გესტ-პოსტი :-)

ხო… პოსტი გამიხარდებაო ამასწინათ და… 🙂

ერთი ზღაპარი მინდა მოგიყვე 😉

მოკლედ, თბილისთან ახლოს ცხოვრობდა ერთი ბიჭი, საკმაოდ ჭკვიანი იყო სხვათაშორის, ბევრს კითხულობდა და კიდე ბობ მარლი და რეგი უყვარდა, როგორც შენ.

მერე ამ ბიჭის ცხოვრებაში ყველაფერი ისე ვერ აეწყო, როგორც მას უნდოდა. ხან გარემოებებმა შეუშალეს ხელი, ხან თვითონ ვერ გააკეთა რაც საჭირო იყო… ამას პირადი პრობლემებიც დაემატა და ის ბიჭი ყოველ დღე უგუნებოდ იყო. რაოდენ საკვირველიც არ უნდა იყოს, დეპრესიას და ნევროზს “იჩემებდა”. ამიტომ, იკეტებოდა საკუთარ თავში, მეგობრებს იშვიათად ნახულობდა და გამოსავალსაც ვერ ხედავდა.

ასე გავიდა ნახევარი წელიწადი. ერთხელაც, გადაწყვიტა, რომ დროა რაღაცა შეიცვალოს. აღმოსავლური მედიცინის ერთ-ერთ სახეობას მიმართა და თანდათან მართლაც გაუმჯობესდა ყველაფერი. გამოჩნდნენ ახალი ადამიანებიც, რომლებთან ურთიერთობა მარტო დარჩენის საშუალებას არ აძლევდა. იმ ზაფხულს ყოველ საღამოს სეირნობდა ველოსიპედით, ღამის თბილისის კადრებს იღებდა და მალე მიხვდა, რომ აწმყოშიც არის რაღაც, რაც შეიძლება გიხაროდეს.

ხოდა, ყველაფერი შეიცვალა. იპოვა სამსახური, სადაც მისვლა უხაროდა და სიამოვნებით აკეთებდა თავის საქმეს. ჩააბარა მაგისტრატურაში სასურველ სპეციალობაზე და სწავლა სულ არ იყო მომაბეზრებელი. პირადი ცხოვრებაც აეწყო – შეხვდა ადამიანს, ვისთან ერთადაც მთელი ცხოვრება შეეძლო ყოფნა და არ შეშინებოდა, რომ ეს გრძნობა ერთხელაც გაქრებოდა.

მან შეიყვარა ცხოვრება ისეთი, როგორიც არის, თუმცა ყოველ დღე ცდილობდა უკეთესობისკენ შეეცვალა იგი. ისიც, შენსავით, იამაიკაზე ოცნებობდა და წავიდა კიდეც, მრავალჯერ თან. და საერთოდაც, ყველა ოცნება აიხდინა. მიხვდა, რომ ცხოვრებაში ყველაფერია შესაძლებელი, თუ მოინდომებს.

bob marley (animated) Pictures, Images and Photos

ეს რაცხა უცნაურობა შენ 😀

ხოდა, რატომ მოგიყევი ახლა ეს ზღაპარი – გადახედე, რა იცი რა ხდება, იქნებ გამოგადგეს კიდეც 😉 მინდა შენც იმ ბიჭივით აისრულო სულ ყველა ოცნება და მიზანი. ასეც იქნება, ნახე თუ არა 😉

კიდევ, იმის თქმა მინდოდა, რომ ძალიან კაი ადამიანი ხარ, მართლა.

ხო, საშინლად კარგად წერ და საკუთარი თავის და მკითხველის წინაშე დიდი დანაშაულია იშვიათად წერა. ამიტომ, წერე ყოველ დღე!..

და ბოლოს, ყოველთვის შეგიძლია გქონდეს ჩემი იმედი. თუკი ვერ ხარ, გიჭირს, ან კარგად ხარ და ვინმეს გინდა გაუზიარო, აქ ვარ 😀 ერთი წამით არ იფიქრო, რომ ან არ მეცლება, ან “შევწუხდები”. იფიქრებ და ჩამოვალ, გაგლახავ და წავალ 😀

(ესეც კიდე ქართული რეგი, მე მომწონს მაგალითად :-))

ხოდა, ეს იყო სულ მგონი 🙂 თუ გინდა წაშალე, არ მეწყინება ნამდვილად. ვაქვეყნებ მხოლოდ იმიტომ, რომ როცა ნახავ ცოტა გაგიხარდეს და იქნებ კაი განწყობაც დაიჭირო, რა იცი რა ხდება 😉

პ.ს. დრაფტში რამდენიმე ანიმაციაა, შენ რომ მოგეწონება ისეთი 😉 ნახე კარგად ყველა, თუ გინდა საიდბარზე დაყარე, თუ გინდა პოსტებისთვის გამოიყენე, თუ გინდა ვაფშე წაშალე 😀 ერთი უკვე დავამატე საიდბარზე, იპოვი ალბათ. ამ პოსტში სასაცილო უცნაურობებს ვყრი, შედარებით ნორმალურები დრაფტშია 😀

ავტორი: მიხვდები :-Pთუ ვერა და დაგცინებ 😛

Advertisements

მადლობა გუშინდელი საღამოსთვის

დაღლილი, დამძიმებული საღამოს ჰაერი მძიმედ გადადის ფილტვებში და შენც მიუყვები ძველი თბილისის ვიწრო გასასვლელებს. მთელი არსებით ცდილობ წარმოიდგინო მათი მშვენიერება, რომ როგორმე მოიშორო აზრი, რომელიც შენი დაბუჟებული ფეხების ირგვლივ ტრიალებს და გონებას უბრალოდ ერთი სული აქვს ცხელ აბაზანას შეერწყას. პატარა, სიძველისგან დაბრეცილი ქუჩები მაინც თავისას შვება. მანქანების ნაკლებობა ზოგადი ჩახუთულობის მიუხედავად მაინც გიქმნის წარმოდგენას სუფთა ჰაერზე. სასიამოვნოდ თბილ საღამოს ხალხი გამოუფენია გარეთ და ისინიც ათასი სხვადასხვა მიზეზით თუ უმიზეზოდ დააბოტებენ შენს გარშემო. ნათელია, რომ უბრალოდ სიამოვნებთ ეს გარემო. რამდენიმე კუთხესაც გაცდები და რაღაცნაირად ჩინურ უბანს მიმსგავსებულ ქუჩას დაადგები,  გადატვირთულს სარეკლამო აბრებითა და ათასგვარი ჩირაღდნებით, რომლებიც  თანამედროვეობისა და ამავდროულად სიძველის იმდენ ელემენტს შეიცავს, რომ აღარ ეტევა და გადმოდის. ერთმანეთის გვერდით მე-19 საუკუნის ხედებით დამშვენებული კაფე და შეძლებისდაგვარად თანამედროვე ელექრტონული მუსიკის კლუბია. მიუხედავად ასეთი არეულობისა ხალხის ნაკლებობას ეს პატარა ქუჩა არასოდეს განიცდის. შენც ერევი მათ ნაკადს და თითქმის ცარიელ, ძველ კაფეში პატარა ხის მაგიდასთან იკავებ ადგილს. მოუხერხებელი სკამი დიდად არ განაღვლებს დამანჭვამდე დაღლილს და დაჯდომის პირველი წუთებით ტკბები… ცხელი ჩაი ნაწილობრივ გაბრუნებს ამ ქვეყნად და მუდარით სავსე თვალებით უყურებ ჭაღარა საქსოფონიან ბუნჩულა კაცს, რომელიც თავის საქმეს იწყებს და მომაჯადოებელი მელოდია ისევ გიტაცებს ამ ხმაურიანი პლანეტიდან სადღაც… უწონადობაში მყოფს, მხოლოდ ყრუ გუგუნად გესმის გარშემო მოგროვილი ხალხის ჩოჩქოლი. უკან დაბრუნებულს უშაქრო ჩაის მეორე ფინჯანი გხვდება გამოცლილი და ფეხები, რომლებიც აღარ ტირიან დაღლილობისგან; ისინიც მშვიდად აჰყოლიან ჯაზის მიმოქცევას და გამოზომილად ირხებიან აქეთ-იქეთ.
გვიანია, არ გინდა ადგომა, მაგრამ უკვე ძალიან გვიანია. უკვე ისევ მიუყვები ნესტიან ვიწრო ქუჩებს  და გონებაში იმეორებ კარგ, ნამდვილად კარგ მელოდიას, რომელიც სახლისკენ მიმავალ გზას ათჯერ გიმცირებს და შესაბამისად გახარებს ის ფაქტიც, რომ სული დაასვენე, ხორცის დაღლით კი არავინ მომკვდარა ჯერ…

უბრალოდ პოზიტივი

ნუ ჩემი თავისგან არც გამიკვირდა პრინციპში, როგორც არანორმალურმა, მხოლოდ ახლა გავიგე რომ ჩემპიონთა ლიგის ფინალი მიმდინარეობს თურმე და საყოველთაო ნერვიულობის მეორე ტაიმი დაწყებულა. ამასობაში მე მშვიდად ვზივარ და განვლილი დღის ანონსით ვტკბები, გარშემო კი მთელი მსოფლიო დაძაბული ანადგურებს წინასწარ მოგროვილ ლუდის მარაგებს მაცივრებიდან. ,,ბევრჯერ მიტირია ჩუმად, მიტირია შენთვის…..” – ისმის მეზობლის კედლის მიღმა ხმამაღლა ჩართული მუსიკა, ალბათ მასაც ჰკიდია ფეხბურთი, ალბათ მალე  ბუნებასაც გააღვიძებს  მგზავრების სიმღერით და ჩაძინებულ მაყვალა ბებოსაც, მერე კი უფრო მაგრად გავერთობი. თუმცა არც ახლა ვარ ურიგო ხასიათზე, ვწევარ სველი თმით, დაღლილობისაგან დაბუჟებულ ფეხებზე მიდევს ლეპტოპი, ბობ მარლის დაბალ ხმაზე ვაკვნესებ და ვცდილობ როგორმე კარგი განწყობა აქაც გადმოვიტანო! (more…)

გუშინდელზე კარგი ინდური კინო! ფასი 1 ლარი…

მაღვიძარამ ჩვეულებისამებრ გაბურღა ტვინი და ჩვეულებისამებრ ოცი წუთით გადავწიე წინ, მაგრამ დაახლოვებით ათი წუთის მერე, ძილში გამახსენდა რომ ახლა დილა არ იყო და სამსახურში აშკარად დამაგვიანდებოდა. ფაცხა-ხუცხით წამოვხტი, სახე ცივი წყლით გამოვიფხიზლე და მივხვდი რომ მაცივარში ქექვას ვეღარ მოვასწრებდი. შესაბამისად სამსახურის გზას საოცრად მშიერი და შიგნიდან თავგასიებული გავუყევი! ხასიათი თავისთავად ამინდის შესაბამისი იყო, მოღრუბლული, უაზრო. არც იქით როა და არც აქეთ, ვერ გაიგებ უნდა წვიმდეს თუ ცხელოდეს…  (more…)

,,ჩანთიანი ბებოები” გვიტევენ!!!

შარშან ბეშუმში დასვენების ბედნიერება მერგო წილად! სულ რამოდენიმე დღე დავყავი ამ ზღვასა ზედა 2000 მეტრით შემაღლებულ წალკოტში,  მაგრამ ნამდვილი რელაქსაციის განცდა მაინც მოვასწარი. ნუ მთა რომ მთაა და ძაან მაგარია ყველას მოგეხსენებათ, ამიტომ ბევრს აღარ ვილაპარაკებ ამაზე. პატარა შემთხვევა გამახსენდა ეხლა,  ერთ-ერთ შუადღეს როცა მზემ საკმაოდ დააჭირა ტყეში დავიძარით რომელიც დიდ პარკს ჰგავდა თავისი დიდრონი ხშირი ნაძვებით! მზის სხივები აქა-იქ ატანდა, საოცარი სიგრილე და სიჩუმე სუფევდა, რომლის დარღვევას არც არავინ ცდილობდა. ხალხს მოხერხებული ადგილები შეერჩია და ზოგი წიგნს კითხულობდა, ზოგი კარტს თამაშობდა ან სულაც ისე იჯდა და ტკბებოდა. ჩვენც ასე ჩამოვსხედით ერთი ხის ძირას, ბათუმიდან წამოღებული თუთუნი გავახვიეთ და ბუნებას შევერწყეთ… (more…)

%d bloggers like this: