ტკბილი წერილი– ვანილის არომატით

აქ– სხვა ბლოგზე, სტუმრად, ჩუმად, მარტო….. უცნაური გრძნობაა, როცა ვირტუალური მეგობრის რეალურ სამფლობელოში იმყოფები. შიო, შიო ბატონი , შიკო…

შიო ბატონო გაცნობის დღიდან უცნაურად მომეჩვენა შენი ბლოგის მარტივი და გაუგებარი ჰედერი– შავი და წითელი ზოლებით, ლომებით და წარწერით “შიოს მარანი”.

–”ერთი მოცლილი და 40 წელს მიღწეული, ბიძაა, დეპრესია დაემართა და გადაწყვიტა ბავშვების მარაქაში გაერიოს”–გავიფიქრე გესლიანად და გადავსრიალდი სხვა ბლოგზე.

ეს არის ის  სტანდარტული ემოციის მქონე ცივი აზრი, რაც უხო ადამიანებთან პირველივე კონტაქტის დროს მიკიაფებს ხოლმე გონებაში და რომ არა ჩემი ადანიანების მიმართ ლოიალური დამოკიდებულება , უცერემონიოდ და უზრდელურად შევაქცევდი ზურგს.

(more…)

Advertisements
%d bloggers like this: