კიდევ შემოვიპარე 😛

ვახ, რა ვქნა აბა, მომენატრე და ტელეფონის ზარი და მესიჯი ვერ იტევს ამდენს.

ახლა სიამოვნებით დავყრიდი აქ ყველაფერს, წამოვიდოდი ცხელ თბილისში და მერე… მერე არ ვიცი, მთავარია რომ შენთან ერთად ვიქნებოდი.

მშია ახლა და შენთან ერთად მინდა ჭამა. მინდა გამომიარო, მე ტრადიციულად მინიმუმ 5 წუთი დავაგვიანო (ნუ, უმიზეზოდ არა რა თქმა უნდა 😀 ) და “პოპულის” ნაგავი ვჭამოთ იქვე ნაყიდ შოთის პურთან ერთად.

თუნდაც დამირეკონ სამსახურიდან და ერთ საათიანი შესვენება არ შემარგონ, ოღონდ შენთან ვიყო…

სულ არ მინდა ის აჭარული, რამდენიმე თვე რომ მენატრებოდა. შენთან ერთად მინდა ჭამა, ისე აღარ…

რა კაია შენთან…

და რა კაია რომ მყავხარ…

მიყვარხარ!

იცი, თითქმის არ მჯეროდა რომ არ სიტყვას ოდესმე ვინმეს ვეტყოდი. სიყვარული რომ ნიჭია ვიცი, მაგრამ არ მეგონა მე თუ მქონდა ეს ნიჭი. მქონია თურმე და არ დავიღლები იმის გამეორებით, რომ მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ!

მაბედნიერებ…

მინდა მეც გაგაბედნიერო.

მინდა შენთან ვიყო, ჩემი იმედი გქონდეს, მინდა მოგხედო და მოგიარო, მინდა ჩაგეხუტო, დაგამშვიდო როცა ნერვიულობ სისულელეებზე…

ვიცავ პირობას და მოწყენილი არ ვარ. უბრალოდ, ძალიან მენატრები…

ასე კარგად ვარ შენთან:

Advertisements
შემდეგი ჩანაწერი
დატოვე კომენტარი

2 Comments

  1. საყვარელი პოსტია ძალიან ❤

    პასუხი
  2. აუუ, მოგონებები ამეშალა… ❤

    პასუხი

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: