სტუმრად

წუხელის შენთან სტუმრად მოვედი,
მხიარულ ხმაზე შემომხვდა კერა,
მე შენს ადგილზე პლანსაც მოვწევდი,
იქნება მაშინ გვეცინა ყველას.

მოგონებებით დატვირთულ სახეს,
ვეღარ მალავდი და ეს მტკიოდა,
გავიხსენებდი მეგონა სახელს,
ფრინველის, გარეთ სულ რომ კიოდა.

ფანჯრიდან ნაზად გახედე ზეცას,
ალბათ ჩვენს ვარსკვლავს ძებნა დაუწყე
ის კი, ჩემქრალი, წარსულსაც კეცავს 
და გულს მხოლოდღა ტკივილს აუწყებს.

მზერას ყოველმხრივ მარიდებ, ვხვდები,
მეც მიჭირს ჩუმი გრძნობის დამალვა,
რადგან უშენოდ უბრალოდ ვკვდები
და ამ ფიქრებმა მწარედ დამღალა.

მინდა მოვიდე, მოგხვიო ხელი,
მაგ ლამაზ თვალებს გრძნობით ჩავხედო,
მერე გაჩუქო ამბორი მწველი,
და ნაზად მითხრა ყურში – ,,თავხედო…’’

ყველაფერს ამას გულით ვატარებ,
სცენარს ფურცლებით ამაოდ ვავსებ,
ახლაც შენს ნაკვთებს ღიმილს ვამატებ
და ჩემს ბლოკნოტში სულ გხატავ ასე.

გიყურებ, ვხვდები მართლა მიყვარხარ!
შენი ყოველი ბგერა მახარებს,
სადაც არ წავალ, ყველგან, იქა ხარ
და ეს ფაქტები შენზე მახარბებს.

სწორედ ამიტომ გესტუმრე წუხელ,
და ერთხელ კიდევ ნაზად დაგხატე,
გული გონებას სულ ცოტას უმხელს,
დანარჩენს ჩუმად ჩუქნის ამ ხატებს.

მე ისევ მოვალ, შენ რომ გიყურო,
იმ ერთი მზერით დავტკბე, რომ მჩუქნი
და ძველებურად ბევრი ვიცურო,
შენზე ფიქრებში, რომ წავა შუქი…

Advertisements
წინა ჩანაწერი
შემდეგი ჩანაწერი
დატოვე კომენტარი

5 Comments

    • ახლა მე ძახილის ნიშნებს დავწერ და ვილაპარაკოთ ასე 😀

      არაფერი კაცო, სიტყვები არ მქონდა პროსტა და რაღაცის თქმა მაინც მინდოდა, ხოდა ა 😀

      პასუხი

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: