ნახევრად წასაკითხი პოსტი

თუ დაფიქრებულხართ რა დონეზე ცოტას ვცხოვრობთ?!
ორმოცდაათი? სამოცი? თუნდაც ასი წელი ავიღოთ… გამოვაკელით პირველი 5-10 წელი, რადგან ამ დროს არაფერს არ ვაზროვნებდით და შესაბამისად მხოლოდ სხეულის სრულყოფით ვიყავით დაკავებული, დაახლოვებით 40 წელი, რომელიც ძილში გავატარეთ და უკეთეს შემთხვევაში შეგვრჩა 50 წელი. ისიც თუ ვუნდერკინდები ვართ და ათი წლის ასაკიდან დავიწყეთ კოსმოსში საკუთარი კვალის დატოვება. რეალურად კი ამ ყველაფერს ვიწყებთ ოცი წლიდან და იმ ქვეყნად ვბარდებით სამოც წელს მიტანებულები ანუ ესეც
შენი ცხოვრების ათი წელი. ეს ბევრია? არაფერია!
მშობლებმა იწვალეს არაერთი ღამე ათიეს, დედამ თითქმის წელიწადი გზიდა, სამყარომ ითმინა შენი ყოველგვარი ბოროტება და რის გამო? საცოდავი ათი წლის გამო, რომელიც ან არის შენს ანგარიშზე და ან არა, კიდე საკითხავია.
ამ ყველაფრიდან გამომდინარე, შემიძლია ვთქვა, რომ დილით გაღვიძებულს საკუთარი თავის მიმართ დაახლოვებით ზიზღისმაგვარი გრძნობა მემატება. ვფიქრობ, ვფიქრობ და ვერ ვფიქრობ რაში ვადგები რამეს ან ვინმეს?! უი გამახსენდა!!! მიყვარს, ვეხმარები, ვუყვარვარ, ვამხნევებ, ხე დავრგე, ბლა… ბლა… ბლა!
რა აზრი აქვს ამგვარ თავის მართლებას სამყაროს წინაშე? რამდენი გაკეთებული ,,სიკეთეც” არ უნდა გავიხსენო რა მოსატანია ეს იმ დროსთან რაც სულიერებმა უნდა გავატაროთ ამ პლანეტაზე?
არც პაგანინი გამოვა აწი ჩემგან და მით უფრო აინშტაინი, აქედან გამომდინარე ვერაფერს გამოვიგონებ ისეთს. რომ მსოფლიომ ჩემი სახელის გაგონებაზე გულში იამაყოს, რადგან ისიც ჩემსავით ადამიანია. ბევრი ფული ვიშოვო? მერე რა?! ვის არ უშოვია? ესეც ნაგავი იდეაა…
მოკლედ, უაზროდ რომ არ გავაგრძელო მაგალითების ჩამოთვლა, მე ვფიქრობ რომ დაახლოებით ,,ჩემ მდგომარეობაში” ბევრია ამ ქვეყანაზე და აი, ისევ ვაგრძელებ ჩემს მიერ შექმნილ “კანონს” და გთავაზობთ რიგით მე-3 მუხლს.. რომელიც ადამიანის ძირითად უფლებებსა და თავისუფლებებს შეეხება.. მოგახსენებთ რომ ეს განხრა ჩემთვის უსაყვარლესი და უმნიშვნელოვანესია.. ამიტომაც გადავწყვიტე რაიმე ჩემეულიც დამეწერა მასთან დაკავშირებით..
ადამიანის უფლებებზე საუბარი ჯერ კიდევ შორეულ წარსულში დაიწყო.ნებისმიერ ეპოქაში და ნებისმიერ ადგილას ადამიანისთვის დაბადებიდან აუცილებელი იყო, არის და იქნება: წყალი, ჰაერი, საკვები, ჯანმრთელობა, პატივი და ღირსება. ეს უფლებები ადამიანის ბუნებიდან გამომდინარეობს, საუკუნეების განმავლობაში არ შეცვლილა და სანამ ადმიანი იარსებებს, არც შეიცვლება. სწორედ ამიტომ მათ ადამიანის ბუნებითი უფლებები ეწოდა. ეს არის უმთავრესი, სასიცოცხლო მნიშვნელობის უფლებები, რომელთა გარეშე საზოგადოების არც ერთ წევრს არ შეუძლია არსებობა.
საზოგადოების განვითარების კვალდაკვალ მისი მოთხოვნილებები იზრდებოდა და შესაბამისად, ადამიანება ახალი უფლებები შეიძინეს. მაგალითად, მათ გაუჩნდათ სახელმწიფოს მართვაში მონაწილეობის სურვილი. შედეგად, ადამიანის ბუნებით უფლებებს დაემატა ახალი, შეძენილი უფლებები..
მუხლი 3 . სათაურით:” ადამიანს ბევრი რამის უფლება აქვს, მაგრამ ყველას გამოყენება საჭირო არ არის” )))))
მაგალითად, ადამიანს გააჩნია ინფორმაციის მიღების უფლება, მაგრამ ტვინის ზედმეტად დაძაბვა სრულიად არ არის საჭირო ამ შემთხვევაში. გარეთ 45 გრადუსი სიცხეა და გატანჯული ადამიანები ცდილობენ რამენაირად მაინც შეიქციონ თავი, ამიტომაც უბრალოდ გაიღიმეთ იმ ადგილზე სადაც პოსტის კითხვისას აზრი აგერიათ. რა მოხდა მერე?! ვის არ მოსვლია… ამ პოსტს ორი ავტორი ჰყავს და შესაბამისად აზრთა სხვადასხვაობაც გამორიცხული არაა. ხოდა ნუ ეძებთ ყველაფერში მიზეზებს, ზოგი რამ ისევე სულელური სახით მიიღეთ როგორც მოგეწოდებათ ხანდახან ამაშიც არის ხიბლი

Advertisements
%d bloggers like this: