მუზა

მთელი ღამე დაუღლელად მუშაობდა სადარბაზოს კიბის თავზე დამონტაჟებული ჟოლობი. არც ღრუბელი ირცხვენდა თავს უმოქმედობით და დილამდე ყოველგვარი დანდობის გარეშე რეცხავდა  ბინძურ დედამიწას. ,,ხვალ ჰაერი გაკრიალებული იქნება” – გავიფიქრე მე და ეს ფიქრიც წამში მიარეცხა წვიმამ. ახალ-ახალი აზრები ისე სწრაფად შორდებოდა გონებას, თითქოს ვიღაცას წყლის ძლიერი ჭავლი მიემართა მათკენ. გარეთ კი დიდრონი წვეთების გმინვა არ წყდებოდა. ფიქრი და სიზმარი ერთმანეთში ამერია, როდის რომელს ვაკეთებდი ვეღარ ვარკვევდი. იმდენად რეალური იყავი ორივეგან, რომ გარჩევა მიჭირდა. უფრო სწორედ რუხი ფიქრებისგან განსხვავებით, ტკბილი სიზმრის დაჯერება ძალიან მინდოდა და მთელი ძალებით ვცდილობდი ეს მირაჟი რეალობად წარმომედგინა! (more…)

Advertisements
%d bloggers like this: