* * *

კონიაკით მთვრალი,
ნაპირზე მდგარი,
გავხედე – ქალი,
ტალღებს მიაპობს…

ამ მთვარის შუქი,
თმები მმმ… მუქი,
მითხარი თუკი
ცუდი გიამბო.

შიშველი მკერდი,
ნათალი გვერდი,
მაშინ არ ვწერდი,
ვგავდი იასონს.

“მედეამ” მნახა,
არ იგრძნო გლახა,
მითხარი, სად ხარ,
გულის გნიასო?

ამბორი მტკიცა,
ქალთევზად იქცა,
თავი ზღვას მისცა,
ჩემი ფიასკო.

მას შემდეგ მიყვარს,
გული ხმალს მირტყამს,
“ვიპოვი!” – მითქვამს,
მას ან მიწასთო!

Advertisements
წინა ჩანაწერი
შემდეგი ჩანაწერი
დატოვე კომენტარი

10 Comments

  1. რა უნდა დაწერო ახლა აქ? ლექსი რომ კაია ცხადია, მარა ნამეტანი მშრალი კომენტარი გამოდის და ზოგიერთისთვის არადამაჯერებელი 😀 არადა, მართლა კაია 😉

    პასუხი
  2. dzalian ritmulia, dzalian lamazi da vaafshemc, yochag shio 😀 martla!…kargi leqsia…

    პასუხი
  3. ოე! :*** მაგარია!

    პასუხი
  4. ეს ლექსი განსაკუთრებულად სხვანაირია, მოკლე და რიტმული 😀 შინაარსზე ხომ არაფერს ვამბობ :)) 😉 :*

    პასუხი
  5. შინაარსი პირდაპირ ჩუდოა :პ

    პასუხი
  6. მაგარია, განსხვავებული სტილია

    აი, საღოლ შიო მალლიმ!!!

    პასუხი
  7. ახალქალაქისკენ ხო არ იყავი? 😀

    პასუხი

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: